Geplaatst op

Lampje, of hoe een idee vorm krijgt

Wie denkt aan creativiteit ziet vaak zo’n lampje voor zich. Inzicht, het nieuwe idee dat plotseling ontstaat. In de kroeg, tijdens het afwassen, autorijden of als je tien dingen tegelijk aan het doen bent. Glashelder staat het ineens voor je geestesoog. Maar dan komt het realiseren, het vormgeven van je idee. Dat is een heel ander proces, waar vaak concentratie en afzondering voor nodig zijn. En een lange adem.

creativiteitDat is waarom veel mensen onderweg het bijltje erbij neer gooien of zelfs nooit beginnen met het uitvoeren van hun dromen. De kloof tussen het beeld en de realiteit van dit moment kan enorm voelen. Soms duurt het jaren voordat je in staat bent te in de buurt te komen van je originele idee. Toch is dat oorspronkelijke beeld kostbaar want het is je motor, je wegwijzer. Het kan je helpen door te gaan op die dagen dat het lijkt alsof het nooit zal lukken.

Sommige plannen sneuvelen onderweg, maar anderen blijven terugkomen tot je ze realiseert. Zo las ik zes jaar geleden over de plannen van Erik Wong om een werkplek te creëren in het hoge Noorden, Wongema Meteen zag ik voor me hoe ik daar zou werken met een groep mensen. Maar ik had geen idee hoe ik dat voor elkaar moest krijgen. In die tijd had ik nauwelijks genoeg mensen voor mijn groepen in Amsterdam. Het kostte uiteindelijk drie jaar en veel omzwervingen  om  mijn droom te verwezenlijken, pas in 2013 gaf ik mijn eerste Wongema Weekend.

Mensen klagen vaak over te veel ideeën. ‘Waar moet ik beginnen?’ Vaak is dit een teken van faalangst. De beste manier om faalangst te tackelen is oefenen in falen. En daarvoor hoef je alleen maar te beginnen. Ga iets maken. Want iedereen die begint met iets nieuws zal tegen grenzen aanlopen. Mislukken. Lelijke tekeningen maken, onleesbare bladzijdes schrijven. Vieze taarten bakken.

Zoals het mes zich aan de steen scherpt, zo dwingt de materie je tot keuzes. Pas als je je idee vormgeeft in de wereld, wordt duidelijk of het werkt. Of niet. Of je taart smaakt, blijkt pas als we hem proeven. Zoals Julia Cameron zegt: “the learning curve always involves excitement, discouragement, dismay, misery and eventually, mastery.”

Dus: als je een boek wil schrijven, wacht niet tot de ideale omstandigheden of het prefecte idee, maar begin met schrijven. Als je je creativiteit wil ontwikkelen: maak dingen. En dan bedoel ik ‘maken’ in de brede zin van het woord. Het bakken van een taart kan helpen bij het verbeteren van je marketingstrategie.

Hard werken. Maar zeker ook spelen. Want als je iets maakt, dan begin je aan een avontuur. Het wordt nooit precies wat je had bedacht. En onderweg zal je gegarandeerd verdwalen. Juist dan kom je de mooiste dingen tegen.

P.S. dit stukje ontstond naar aanleiding van vragen van Astrid Poot die een artikel schrijft over creativiteit en kennis. Zelf is Astrid één van de meest creatieve mensen die ik ken en o.a. de bedenker en maker van de klooikoffers voor basisscholen.

Lees meer hierover op http://lekkersamenklooien.nl/
(En ook Astrid Poot deed ooit de Artist’s Way training)