Geplaatst op

Theorie U in de praktijk-6

U.Lab

Het U.Lab is een wereldwijd leiderschapsprogramma, ontwikkeld door Otto Scharmer (theorie U) en zijn team (MIT, Presensing Instituut). Van 15 september tot en met  3 november 2015 doe ik mee met het U.Lab Rotterdam onder leiding van Marc en Yvonne van Ruimte voor Helden.

Week 5: Theorie U: prototypen

En nu? Vorige keer waren we aangeland in het midden van de U, de bron van waaruit we geïnspireerd raken. Maar hoe nu verder? Iedereen kent dat verschijnsel dat je tijdens een reis of een meditatie weekend heel helder voelt wat echt belangrijk is. Maar weer thuis verdwijnen de inzichten in de drukte van dagelijkse beslommeringen. Hoe kun je leven en ondernemen terwijl je in contact blijft met dat midden? Hoe kun je je dromen omzetten in daden? Dat is waar de rechterkant van de U over gaat.

Hoofd, handen, hart

Een eerste voorwaarde is dat je contact houdt met je oorspronkelijke intentie, de vonk. Wat daarbij helpt, is dagelijkse tijd inbouwen om daarbij stil te staan. Mediteren, wandelen of uit het raam staren, iedereen heeft daar zijn eigen manier voor.

Een tweede voorwaarde is dat je gaat handelen met je hoofd, je handen en je hart. Alle drie zijn ze onmisbaar bij de volgende stap: ‘prototyping’. Prototyping is het vormgeven van je ideeën terwijl ze nog niet helemaal ‘af’ zijn. Dus niet eerst een plan grondig uitwerken, door vijf commissies laten bestuderen en vervolgen in een driejaren plan gieten. Nee, zegt Otto, maak een versie 0.8. Een versie die nog niet af of goed hoeft te zijn, maar die je helpt om te zien of het werkt, en vooral: wat er beter kan. Luister naar het universum om advies te krijgen. Leer door te doen.

Speelsheid en creativiteit

Maar vergeet niet je hoofd: handelen zonder hoofd (mindless action), is net zo min effectief als denken zonder te doen (actionless mind). Voor een prototype is je hoofd essentieel, want de eerste stap is de juiste vragen formuleren. Voordat je gaat testen en onderzoeken, wil je weten wat je vraag is. Het hart zorgt volgens Otto voor speelsheid en creativiteit. Het verbindt ons hoofd en onze handen door de vonk waar het allemaal mee begon.

Een laatste voorwaarde is samenwerken met anderen. Wat in je eentje een zware klus is, kan samen een prettig avontuur worden. En ons eigen denkraam is altijd beperkt. De bijdrage van een kleine groep (bijvoorbeeld vijf) mensen geeft een enorme verruiming.

Het werkt!

Tijdens ons Ulab in Rotterdam hebben we het uitgeprobeerd en ja! Het werkt. We namen anderhalf uur tijd en om te ‘prototypen’. Er waren grote vragen, Playmobil poppetjes en blokken. Er werden opstellingen gemaakt, er werd getekend en gebouwd en er kwamen werkelijk nieuwe inzichten en ideeën boven tafel. Het was weer een bijzondere ervaring.

Geplaatst op

Theorie U in de praktijk-5

U.Lab

Het U.Lab is een wereldwijd leiderschapsprogramma, ontwikkeld door Otto Scharmer (theorie U) en zijn team (MIT, Presensing Instituut). Van 15 september tot en met  3 november 2015 doe ik mee met het U.Lab Rotterdam onder leiding van Marc en Yvonne van Ruimte voor Helden.

Week 5 : Theorie U: Presence

We zijn aanbeland in het midden: op de bodem van de U. ‘Presensing’ heet dat: ‘presence’, aanwezig zijn, samen met ‘sensing’, voelen of afstemmen. Voelend aanwezig zijn dus. Voelend aanwezig zijn lukt niet met alleen  maar je hoofd. Als we denken gebruiken we maar een klein deel van onze potentie. Werkelijk afstemmen op wat de toekomst wil, doe je met je hele lichaam. Otto Scharmer vergelijkt het met door het oog van der naald gaan. Het ‘oog van de naald’ is een poort in het oude Jerusalem, waar de kamelen alleen doorheen konden als ze al hun bagage aflegden en op hun knieën gingen. Om af te dalen tot op de bodem van de U is dat wat ook van ons wordt gevraagd. Afscheid nemen van al het overbodige, alles dat niet wezenlijk is.

Crisis en wijsheid

Soms donder je op de bodem van de U door een crisis. Otto vertelt hoe hij als kind zijn huis zag afbranden. Terwijl de grond onder zijn voeten verdween en alles dat hem dierbaar was door de vlammen werd verwoest, kon hij voelen hoe de tijd stil stond en hoe hij als het ware boven zichzelf werd uitgetild en werd verbonden werd met een veld van toekomstige mogelijkheden. Zo vertelde een vriendin me over het moment dat ze hoorde dat ze ernstig ziek was. Ook bij haar vertraagde de tijd en in één oogopslag zag ze wat belangrijk was in haar leven Beslissingen die ze al jaren had uitgesteld, waren in één klap glashelder.