Geplaatst op 1 Reactie

Verlegen

Ik was in het paradijs deze zomer. Een half uur klauteren langs rotsen om er te komen, ver van de bewoonde wereld. Zwemmen in de rivier, opdrogen op de rotsen, ijsjes eten, het leven was heel simpel.

Een paar dagen later zit ik aan de BBQ met de schrijver van een boek dat ons tien jaar geleden inspireerde bij het begin van Morgenster en een trainer en een loopbaancoach. De wereld is klein. Onze handen tasten onhandig op de borden, maar ook in het donker smaken de worstjes heerlijk. Een man bekent dat hij soms verlegen is, heel onhandig vindt hij dat. Iedereen lijkt het er over eens dat hij daar van af moet. Als hij maar genoeg van zichzelf houdt is het over. Moet hij er vanaf? Ja, het is een ongemakkelijk gevoel. Maar in mijn ogen, maakt het mensen ook mooi. Marinus Knoope, de schrijver, valt me bij, volgens hem zit er in elke emotie een kwaliteit. Zoals woede, ook kracht kan worden, zo zit in verlegenheid tederheid verborgen.

“Verlegenheid is wat ontstaat als iets oorspronkelijks voor het eerst het daglicht ziet” zei een wijze man ooit tegen mij. Zelf heb ik jarenlang met vuur en zwaard mijn onzekerheid bestreden. Tot ik de kwaliteit ervan begon te zien. Nog steeds vind ik het ongemakkelijk. Maar ik waardeer mensen die hun onzekerheid laten zien steeds meer. Ik zie het als een teken van gevoeligheid, jezelf in twijfel durven trekken, vragen stellen waar je geen antwoord op hebt. Voor creativiteit is het noodzaak om onzekerheid toe te staan. Anders blijf je altijd in hetzelfde gebied en verken je nooit de grenzen van de bekende wereld.

Een deel van ons wil gemak en routine. Dat hebben we nodig om ons veilig te voelen. Maar we willen ook avontuur en gaan op vakantie omdat we er uit willen. Ongemak, verstoring van onze routine, het maakt je wakker. Het zet je zintuigen op scherp. Dat ervaar je als je reist, of op de camping. Als je een nieuwe baan krijgt, of als je iets nieuws leert. Je ziet en voelt meer. Buiten je comfortzone begint het avontuur. Het zou jammer zijn dat helemaal buiten te sluiten.

Ik vertel er ook over in de Flow magazine van komende week:

… Omdat we als geen ander weten (zeker na de vakantie…) hoe fijn het is om uit te rusten én hoe belangrijk het is jezelf te blijven uitdagen. Er staat een mooi verhaal in met als titel Stap eens uit je comfortzone , waarin coach Frederike Dekkers vertelt hoe je jezelf kunt uitdagen. “Als je uit je comfortzone stapt is het belangrijk je te realiseren dat de kans groot is dat je je innerlijke criticus tegenkomt. Dat is een soort innerlijke draak, aan de zijkant van je comfortzone die dingen roept als: ‘Je hoeft niet hoor, blijf maar lekker zitten waar je zit.’ Wees je daar bewust van en laat je er niet door weerhouden. Je kunt beter denken: o ja, ik ben bang. Het is spannend. Maar dat hoort erbij.”  

Geplaatst op

Zwervend bestaan

Tien jaar had ik een tijdelijk plek met uitzicht op de Amsterdamse gracht. Ik was verwend, dat wist ik. Twee weken kreeg ik om te vertrekken. Dat is nu een jaar geleden. Sindsdien leid ik een zwervend bestaan. Nee, ik slaap niet onder de brug,  ik woon braaf in Oud West met man en kind. Maar werken doe ik sindsdien overal en nergens.

De dag dat ik hoorde dat ik een andere plek moest zoeken, stapte ik binnen bij boekhandel Au Bout du Monde. Letterlijk: het einde van de wereld, voor mij een brug verder aan de gracht. Het afgelopen jaar werkte ik daar, twee avonden per week en deze winkel heeft mijn hart veroverd. Volgestouwd met boeken, grote tafels met bloemen en thee, inspirerende mensen en vaak mooie onverwachte ontmoetingen. Soms zat ik laat in de avond na een training in mijn ééntje nog uren te lezen en vergat ik zelfs de afwas te doen.

Maar ik had ook een ruimte nodig voor overdag. Ik zag ontelbaar veel kantoren en ateliers van binnen. Ik bleek erg kieskeurig. Te donker, te druk, te groot, te klein, te netjes, te vies… Niets was goed genoeg.

Dus ging ik zwerven. Ik werkte overal en nergens. In Karunika, omringd door oude bomen en het oude Wilhelmina Gasthuis. In Puur Studio, waar Lisette Tol een fijne yoga ruimte heeft gerealiseerd, in Centrum De Roos, met uitzicht op het Vondelpark en in de Coffeeplaza waar ze de lekkerste koffie in Amsterdam schenken. Ik ontmoette nieuwe mensen,  plannen voor samenwerking groeiden als bloemen in een zonnige zomerwei. Met Saskia Leenes ga ik in oktober een weekend geven geinspireerd door de Artist’s way en Psychosynthese. Met Patrick van de Lindewei in Leiden zijn er plannen voor een workshop over The Artist’s way met muziek. En misschien komt er een Artist’s Way training in een huiskamer in IJburg. En dat alles in één jaar.

Natuurlijk mis ik soms mijn veilige plekje aan de gracht, maar ik ben blij dat ik de wereld in werd geschopt. Ik had dit nooit willen missen. En langzaam groeien ook plannen voor een nieuwe eigen ruimte. Onderweg, zonder duidelijke bestemming; het bevalt me wel. Het uitzicht is elke dag anders en de reis daagt me uit. Zoals Julia Cameron zegt in het laatste hoofdstuk van The Artist’s way: “We weten ALTIJD wat de volgende stap moet zijn, al weten we niet wat om de hoek ligt.”

Geplaatst op

Icoon

Negenentwintig was ze. Haar huwelijk met Martin Scorcese was ten einde. Maar ja, wat wil je ook met Lisa Minelli als concurente. Daar zat ze, met een dochter van één, een bloeiende carrière als journaliste en een alcohol probleem. De drank was haar grote vriend, hij hielp de angst verdoven als ze moest schrijven. “Als ik zo door had kunnen gaan, had ik het gedaan”, zegt ze zelf, “maar het was onhoudbaar.” Niet uit deugd maar uit noodzaak is The Artists’s Way geboren. Leren schrijven zonder drank, zonder drama, gewoon iedere dag een stukje. Een nieuwe manier vinden om de angst te bezweren, om die kritische stem van binnen, die alles afkraakt, te weerstaan Dat was het doel. Het lukte. Julia Cameron schreef ruim dertig boeken, theater, filmscripts en sinds tien jaar werkt ze aan haar nieuwe grote liefde: musicals.

Wat ik bewonder is dat ze steeds opnieuw een beginner durft te zijn. En dat is misschien ook de sleutel voor een creatief leven. Leren dat ongemakkelijke gevoel te verdragen, iets niet te weten, vragen stellen waar je niet meteen een antwoord op weet, dingen maken zonder dat je van te voren precies weet waar het naar toe gaat. Of zoals een ander icoon, John Cleese, het verwoordt in een lezing uit 1991: “learning to tolerate the discomfort of pondering time and indecision.”

Julia Cameron heeft het materiaal uit The Artist’s Way nooit beschermd, iedereen mag het vrij gebruiken. Dat vind ik mooi. En uiteindelijk zijn er wereldwijd miljoenen boeken verkocht en reist Julia de wereld rond om les te geven.

Hier Julia over meer bereiken door de steun van anderen in ons leven toe te laten.

 

Geplaatst op 1 Reactie

Tovermomenten

Sommige mensen maakten een wereldreis, Aielle Erens woonde alleen in haar onbewoonbaar verklaarde boerderij net buiten Utrecht. Ik zag haar woest schilderen in een aflevering van ‘Jonge Helden’ van de VPRO in 1985, een paar maanden later kwam ik haar tegen in de kroeg in Utrecht. Zonder haar was ik waarschijnlijk nooit naar de kunstacademie gegaan. Terwijl ze me niet kende, hielp ze me met het uitzoeken van mijn ‘werk’ en ze stuurde me naar Arnhem waar een goede vriend van haar me rondleidde. Zelf ben ik nooit zo dapper geweest, maar sommige mensen geven me moed door hun voorbeeld. Dan lift ik als het ware mee op hun kracht en heldendom. Aielle is zo iemand.

Remise, schilderij van Aielle Erens

Onlangs vond ik een filmpje over haar, met veel liefde gemaakt door Marjolein Hillige. Daarin vertelt ze over Tovermomenten. Die momenten in je leven dat je weet dat alles goed is, en dat je later terug zult verlangen naar dat moment. Door dan heel stil en geconcentreerd te zijn, tover je die momenten naar zeg, vijfentwintig jaar later, zodat je altijd weer terug kunt.

Die tovermomenten kennen we allemaal, al vergeten we soms hoe kostbaar ze zijn. Als ik houtvuur ruik, ben ik terug ik India in 1991, en soms bij een koud glas mangosap voel ik de betovering van net na de geboorte van mijn zoon. De magie van de zintuigen waarin we kunnen verdwalen, kunnen reizen in de tijd. Zo kun je ook verdwalen in schilderijen, je mee laten nemen. Dat is wat Aielle nu meegeeft aan de kinderen die ze les geeft. De alledaagse dingen, die zijn stomvervelend, maar dat je iets kunt maken waarin je kunt wonen, waarin je kunt zijn; dat is betoverend.

Geplaatst op 1 Reactie

Etty

De bibliotheek van het Hart. Ik vind het een mooi idee. Boekwinkel Au Bout du Monde toont lievelingsboeken van mensen. Welk boek heeft in jouw leven  een bijzondere betekenis gehad? Ik hoefde niet lang na te denken. Ja ik wilde graag mijn lievelingsboek uitlenen voor een maand en uitleggen waarom het mij zo dierbaar is.

Etty, de nagelaten geschriften van Etty Hillesum 1941-1943

“De wereld is toch zeker voor ieder mens afzonderlijk wel eens vergaan en toch bestaat ze nog steeds.”

Etty Hillesum (1914-1943) reisde vrijwillig naar Westerbork om daar mensen tot steun te zijn. Maar het was vooral haar niets ontziende eerlijkheid die diepe indruk op mij maakte, toen ik haar dagboeken ontdekte. Dat was twintig jaar geleden, ik was een paar jaar jonger dan Etty toen, maar haar oprechte zelfonderzoek inspireert me ook vandaag nog.

“Ik heb zogezegd de moed om fouten te maken en behoud daar toch m’n zelfvertrouwen bij.”

Ze schrijft helder en mooi over het proces van scheppen. Ze is eerlijk over haar angsten. Ze is nuchter en tegelijk lyrisch in de beschrijving van haar contact met God.

 “Wanneer men de kracht voor de kleine dingen heeft, heeft men ze ook voor de grote.”

Ze is tegelijk liefdevol en eerlijk als ze schrijft over haar worstelingen, of het nu gaat om de liefde, God, politiek of om de oorlog. Ze  spreekt zichzelf streng toe om verder te komen, maar straft niet af, als het toch weer mis gaat. Ze erkent haar eigen kracht maar is tegelijk heel sterk bewust van haar nietigheid. Ze neemt verantwoordlijkheid zonder daarbij over anderen te oordelen.  Haar schrijven is voor mij mystiek. Ze leeft dagelijks waar ze in gelooft. Ze gelooft niet, ze heeft direct contact met God, in alle dagelijkes dingen.

Zaterdagavond 20 Juni 1942, half 1.

Ik fietste langs de Stadionkade vanochtend en genoot van de wijde hemel, daar aan de rand van de stad en ademde de frisse, ongerantsoeneerde lucht in. En overal bordjes, die wegen, de vrije natuur in, voor Joden versperd hielden. Maar boven dat ééne stuk weg, dat ons blijft, is ook de volledige hemel. Men kan ons niets doen, men kan ons werkelijk niets doen.

Geplaatst op 1 Reactie

Tien tips voor doelen

1. Enthousiasme versus discipline

Discipline is effectief op korte termijn maar brandt je op, als je vanuit enthousiasme werkt, genereer je energie. Dus niet met de zweep, maar jezelf verleiden tot actie.

2. Verbind je met je doel

Als je mensen vraagt hoe iets is gelukt, (stoppen met roken, een marathon, afvallen) dan hebben ze het vaak over een knop die om is gegaan. Vind jouw knop!  Doe een ritueel, of teken een contract met jezelf. Zet je doel bovenaan je lijst van prioriteiten. Commitment is het verschil tussen doen en proberen.

3. Vraag advies aan je oudere zelf

Heb je te veel doelen of te weinig tijd? Twijfel je of je op de juiste weg bent? Schrijf een brief vanuit jezelf als 80 jarige. Je zult verbaasd zijn over de eenvoud en wijsheid die je terugleest.

4. Kom in actie

Er is altijd vandaag iets dat je kunt doen om je doel dichterbij te brengen. Denk in kleine en haalbare stappen. Je weet niet waar je uitkomt, en of het allemaal gaat lukken, maar je weet bijna altijd wat de logische volgende stap is. Zet die stap.

5. Zorg voor steun

Mensen met succes hebben altijd een team dat hen steunt. En dat team bestaat voor een groot deel uit vrienden en familie. Het is helemaal niet nobel om alles alleen te doen. Je bent niet overal goed in. Doe de dingen die je liggen en besteed de rest uit of vraag om hulp. Investeer in believing mirrors, mensen in wie jij gelooft en die echt in jou geloven.

6. Durf een beginner te zijn

Iets leren begint ermee dat je het nog niet kunt. Dat is ongemakkelijk. Wie niet wil falen, kan moeilijk iets nieuws leren. Benader het leerproces als een avontuur. Dat is niet eng maar spannend.

7. Check je doel op de vormvoorwaarden van NLP

Alles staat of valt bij een helder doel. NLP heeft een aantal richtlijnen om een effectief doel te formuleren:

Formuleer het positief: zeg wat je WEL wil!

Het onbewuste begrijpt geen ontkenning en waar je aandacht aan geeft dat groeit. Zoals in het klassieke voorbeeld: “Denk niet aan een roze olifant de komende 5 minuten.” 

Gebruik je zintuigen: Hoe klinkt het, hoe voelt het en hoe ziet het er uit?

Stel je voor dat er een fee langskomt die heeft je wens vervult. Waar merk je dat aan? Wat is er veranderd? Hoe voel je je dan?  Wat zie je, hoor je, ruik je?

Wanneer, hoe lang en waar?

Door te benoemen wanneer en hoe lang je iets gaat doen, is de kans veel groter dat het lukt. Anders is er het risico dat  je het steeds  vooruit schuift of je verwacht te veel, te snel. Dus hoe veel wil je precies afvallen en hoe lang ga je daar over doen? En wanneer ga je dat boek precies schrijven? Zondagmiddag van 10 tot 11? Elke zondag, of de eerste van de maand?

Binnen je eigen controle: wat kun JIJ er aan doen?

Je wilt dat je baas minder zeurt, dat snapt iedereen. Maar hoe kun JIJ daar voor zorgen? Wil je je baas een kopje kleiner maken? Van baan veranderen? Of is het makkelijker om een liedje in je hoofd af te spelen als hij zeurt?

Is het goed voor jouw ecosysteem?

Voordat je je in het avontuur stort, vraag je af: is er een deel van mij dat bezwaar heeft? Wat goed is voor jou op je werk, is misschien niet wat jij wil als vader of geliefde.  Als een deel van jou het er niet mee eens is, kun je dat maar beter weten, anders loop je het risico op onbewuste sabotage, zoals destructieve gewoontes of uitstel gedrag. Nodig delen met bezwaar uit aan tafel en werk samen aan je plannen.

8. Ga iets heel anders doen

Als je vastloopt: ga wandelen, soep maken, douchen of hardlopen. De beste ideeën en oplossingen komen niet als je hard aan het werk bent, maar terwijl je ontspant en in beweging bent.

9. Blokkades opblazen

Een geweldig oefening uit The artist’s Way: schrijf al je woede en angsten op voordat je met een project begint. Het maakt niet uit hoe irrationeel of onzinnig ze lijken. Het geeft je moed om de sprong te wagen, al weet je dat je de uitkomst niet in de hand hebt.

10. Stel het lekker uit tot morgen

Niemand zal op zijn sterfbed verzuchten, ‘had ik maar harder gewerkt’. Het zijn vaak de eenvoudige genoegens en de mensen om ons heen die ons gelukkig maken. Soms is het beste dat je kunt doen, alles een dag uitstellen en samen naar het strand gaan.

Geplaatst op

Mijn eerste keer… the Artist’s Way

Het was ergens in 1996, van de euro had nog niemand gehoord. De Nederlandse vertaling van The Artist’s Way bestond nog niet. Iedere week lazen Nynke en ik elkaar voor uit Het Boek, dan zou beter tot ons doordringen: “we must work with what we have, rather than langhuish in complaints over what we have not.” We zitten in de kamer van Nynke. De 25 vierkante meter waar ze slaapt en eet en tv kijkt. Ze wil dolgraag een atelier, maar die zijn onbetaalbaar en schaars. Haar droom om weer te gaan tekenen lijkt onbereikbaar. Ik kijk eens goed rond. Ze volgt mijn blik. “Als we die tv nu eens daar in de hoek schuiven en de bank onder het raam…” “En dan de tafel die kant op en dan kan je ezel daar…” We staan op en schuiven met meubelstukken. Een spiegel sneuvelt, de kat rent in paniek naar de buren, maar een kwartier later hebben we een atelier gecreëerd en een half jaar later is haar eerste stripboek klaar.

Lcy maakt een fotoNynke Kuipers, ze is mijn ‘believing mirror’, iemand die gelooft in mij. Zij ziet het, wanneer ik van mijn pad af ga en sleurt me er vriendelijk weer op. We herinneren elkaar aan de dingen die we leerden van The Artist’s Way. Voor een verjaardag kreeg ik deze tekening: zodat ik nooit zou vergeten hoe blij ik word van foto’s maken. En samen leerden we bij go2people om een eigen site te maken met WordPress. Want ze is illustrator en vormgever en moeder van twee kleine kinderen, maar waar ze echt blij van wordt is tekenen.

Nynke op haar nieuwe website  www.elkedageentekening.nl : “Toen ik op een nacht niet kon slapen omdat ik zoveel dingen aan mijn hoofd had, stond ik op om te  gaan tekenen,  gewoon aan de keukentafel met een kroontjespen en inkt op papier. Dit is wat ik echt wil, dacht ik zielsgelukkig in het holst van de nacht. Dit is waar het allemaal om draait. De rest is bijzaak.”

Het blijft een uitdaging om in de drukte van alledag, iedere dag opnieuw te kiezen voor de dingen waar we echt blij van worden. Al is het maar voor een klein kwartier of in het holst van de nacht. Zoals Julia Cameron het stelt: “Rather than take a scary babystep toward our dreams, we rush to the edge of the cliff and then stand there, quaking, saying: I can’t leap, I can’t, I can’t…” No one is asking you to leap. That’s just drama…”

Op de website van Nynke Kuipers verschijnt op elke werkdag een nieuwe tekening, de tekeningen zijn te koop, maar aarzel niet te lang want ieder werk is uniek.

Geplaatst op 4 Reacties

Vijf tips voor een Artist Date

Het kunstenaars-uitje is essentieel onderdeel van The Artist’s Way. Het is een feestelijk afspraakje met jou alleen, tijd nemen voor iets dat jou inspireert, voedt of ontspant. Grappig genoeg vinden mensen dat vaak moeilijker te realiseren dan dagelijks drie bladzijdes schrijven. Tijd nemen? Voor mezelf? Om iets leuks te doen???

1.  Knutselwinkel

Hobby’s zijn niet truttig maar nuttig! Lekker met wat verf en lijm aan de slag doet wonderen voor je humeur. En rondkijken in een winkel met 20 soorten lint geeft een gevoel van overvloed, zelfs als je weggaat met maar één vel poëzieplaatjes…

2.  Strand

Wind of zon, de zee met zijn eeuwige branding en de prachtige kleuren van de duinen, ik laad er helemaal van op!

3.  De dierentuin

Ook een mooie plek om te tekenen, je mag er ook in zonder kinderen!

4. Koekjes bakken

Het blijft een feestelijk gevoel en je hele huis ruikt lekker…en je kunt het zo simpel maken als je zelf wilt!

5.  Boswandeling

De geuren, de kleuren van een bos, vind je nergens anders. En er zijn zo veel mooie dingen te vinden om mee naar huis te nemen….

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren